Melis
Μετά την κριτική του Ερχουρμάν, ηγέτη των Τ/Κ, προς τον Χριστοδουλίδη ότι εφαρμόζει “δύο μέτρα και δύο σταθμά”, η κοινή γνώμη περιμένει τώρα την απάντηση σε ένα κρίσιμο ερώτημα: Με ποια ιδιότητα η Τουρκία, ενώ είναι εγγυήτρια δύναμη της ΚΔ, αναπτύσσει στην “τδβκ” μαχητικά αεροσκάφη F-16 και συστήματα αεράμυνας;
Αποφυγή πολιτικής αντιπαράθεσης ή άρνηση αντιμετώπισης της πραγματικότητας;
Ο Ερχιουρμάν, σε χθεσινή του δήλωση, επέκρινε την ελληνοκυπριακή ηγεσία επειδή θεωρεί νόμιμη την πολυεθνική στρατιωτική παρουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ ταυτόχρονα χαρακτηρίζει την τουρκική στρατιωτική παρουσία στον βορρά ως «κατοχή». Ωστόσο, αυτή η φαινομενικά ειλικρινής τοποθέτηση εμπεριέχει σοβαρές αντιφάσεις όταν έρχεται αντιμέτωπη με τις βασικές πραγματικότητες στο νησί.
Ο Ερχιουρμάν αναφέρει ότι, λόγω «σοβαρότητας και υπευθυνότητας», «δεν επιθυμεί να εισέλθει σε δημόσια συζήτηση». Κι όμως, το θεμελιώδες παράδοξο πάνω στο οποίο είναι οικοδομημένο το λεγόμενο «τδβκ» στον κυπριακό βορρά, βρίσκεται ακριβώς μέσα σε αυτό το πεδίο που αποφεύγει τη συζήτηση.
Συγκεκριμένα:
Η παρουσία του Εγγυητή του «εγκαταλειφθέντος» κράτους στην «τδβκ» χαρακτηρίστηκε ως «Άμυνα και όχι κατοχή»
Στο βόρειο τμήμα της Κύπρου υπάρχει μια δομή που αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία. Το βασικό στήριγμα αυτής της δομής είναι η κυριαρχία της Τουρκίας (η οποία είναι εγγυήτρια της Κυπριακής Δημοκρατίας) και η παρουσία του τουρκικού στρατού στο νησί.
Αναζήτηση ασφάλειας όχι μέσω εταιρικής σχέσης, αλλά μέσω μονομερούς προσφυγής στην Τουρκία
Η ευχή του Ερχουρμάν για την «ασφάλεια ολόκληρου του νησιού» ακούγεται ευχάριστη. Τόσο η Τουρκία όσο και ο Ερχιουρμάν ορίζουν την ανάπτυξη έξι μαχητικών F-16 και συστημάτων αεράμυνας στον βορρά ως «ασφάλεια του τ/κ λαού και της Κύπρου». Ωστόσο, στην πράξη, η Τουρκία είναι εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Επομένως, ο ισχυρισμός «προστασία και όχι κατοχή», τόσο από τον Τουφάν Ερχιουρμάν όσο και από την Τουρκία, αποτελεί έναν εξαιρετικά παραπλανητικό ορισμό. Την ώρα που οι Ελληνοκύπριοι συνάπτουν τις δικές τους συμμαχίες εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, το γεγονός ότι ο βορράς αναζητά μια «μονομερή ασφάλεια» καταφεύγοντας στην Τουρκία χωρίς καν να υπάρχει σχέση συνεργασίας, υπονομεύει τη βούληση των Τουρκοκυπρίων.
Σημείωση συντάκτη: Το παρόν άρθρο εκφράζει τις προσωπικές απόψεις του συγγραφέα.
Αυτό το κείμενο μεταφράστηκε από τα τουρκικά στα ελληνικά χρησιμοποιώντας AI.
